国语 詞語解釋
◎ 国语
guó yǔ
ㄍㄨㄛˊ ㄩˇ
-
本國或本民族共同使用的語言。書證
- 軍容號令,皆以夷語。後染華俗,多不能通,故錄其本言,相傳教習,謂之「國語」。 —— 《隋書·經籍志一》
英文 national language -
舊時對普通話的稱呼。英文 Mandarin
-
舊時中小學的語文課程。英文 Chinese subject
-
關於國家事務的言論主張。書證
- 國語思開物,王言欲致君。 —— 唐·皎然《奉陪顏使君修韻海畢東溪泛舟餞諸文士》
英文 state discourse
国语 國語辭典
1.
全國統一使用的標準語,有別於方言。
反義詞
方言 2.外语
2.
本國特有的語言。如清代稱滿洲語為「國語」。
3.
書名。春秋時左丘明撰,二十一卷。分別記載周、魯、齊、晉、鄭、楚、吳、越等八 國的事蹟,自周穆王起,至魯悼公止,共歷五百餘年,為一分國紀事之史。
国语 近反義詞
反義詞
国语 翻譯
- 英語
- Chinese language (Mandarin), emphasizing its national nature, Chinese as a primary or secondary school subject, Chinese in the context of the Nationalist Government, Guoyu, book of historical narrative c. 10th-5th century BC
- 德語
- Hochchinesisch, Mandarin (taiwanisches Mandarin, im Gegensatz zu 普通話) (S, Sprachw), Landessprache (S, Sprachw)
- 法語
- langue chinoise (mandarin)