響逸
響逸 词语解释
◎ 響逸
xiǎng yì
ㄒㄧㄤˇ ㄧˋ
-
声音悠扬飘逸。书证
- 器和故响逸,张急故声清。 —— 三国·魏·嵇康《琴赋》
英文 resonant and elegant -
比喻文章气势奔放洒脱。书证
- 嗣宗俶傥,故响逸而调远。 —— 南朝·梁·刘勰《文心雕龙·体性》
英文 unrestrained in style