歌吹
歌吹 词语解释
◎ 歌吹
gē chuī
ㄍㄜ ㄔㄨㄟ
-
歌唱与吹奏乐器。书证
- 引内昌邑乐人,击鼓歌吹作俳倡。 —— 汉·班固《汉书·霍光传》
英文 singing and playing wind instruments -
歌声与乐声。书证
- 廛闬扑地,歌吹沸天。 —— 南朝宋·鲍照《芜城赋》
英文 sound of singing and music
歌吹 国语辞典
歌唱和奏乐。
书证
- 黄尘匝地,歌吹四起。 —— 《文选.江淹.恨赋》